Bij het ontwerpen van de wet Passend Onderwijs is er veel mis gegaan. Het ministerie kwam met foute vertalingen van uitgangspunten, moest compromissen sluiten om enige steun te vergaren en had als grondslag niet "het kan beter", maar "oh, oh, wat doen jullie het slecht, al die vlekjes, luie leraren en falende ouders en dan ook nog fraude....foei!".
Tja, dat werkt dus niet...
Een goede onderwijzer legt alles simpel uit, ook al is de stof ingewikkeld.
Laat ik eens kijken of ik het nog in me heb..... :
Passend Onderwijs moet als systeem:
1. budgettair beheersbaar zijn, liefst goedkoper dan het
huidige systeem
2. in de praktijk bewijzen of in ieder geval zeer aannemelijk
maken dat leerlingen, ouders en leraren er op "beter van
worden"
3. haalbaar zijn de tijd/ met aanwezige energie/ expertise
enz.
En weet u, dat lijkt me helemaal niet zo moeilijk. Veel leraren zouden het kunnen bedenken of hebben het al bedacht. Maar dan moet je ze het wel vragen, nadat je ze van volledige en juiste informatie hebt voorzien.
Ik ben beschikbaar.
dinsdag 8 mei 2012
vrijdag 4 mei 2012
Enorme onrust
De conceptwet passend onderwijs heeft een enorme onrust veroorzaakt. Alleen controversieel verklaren van de wet door de Eerste Kamer betekent uitstel en geeft geen rust. De voorstanders van de wet beroepen zich op de grondslagen, die overigens al jaren geleden internationaal als "doel" zijn verklaard: geen kinderen uitsluiten, integratie van leerlingen met een handicap. Die voorstanders zien echter niet, dat door het invoeren van deze wet op deze manier het tegendeel wordt bereikt. Alleen stopzetten van dit gedrocht passend onderwijs en opnieuw beginnen kan de oorspronkelijke doelstelling dichterbij brengen.
Er is onrust onder ouders. Door aandoeningen en/ of handicaps te bagatelliseren, te ontkennen of verdacht te maken, worden ouders van gehandicapte leerlingen in de ziel geraakt. Maar ook ouders van kinderen "zonder vlekjes" maken zich zorgen: "Mijn kind krijgt minder aandacht". Ontkennen van stoornissen, het verdacht maken van psychiaters die hun vak uitoefenen, gumt die kinderen en hun problemen niet uit.
Er is onrust in het onderwijs. Passend Onderwijs is verworden tot een bestuurlijke drukte: veelal met veel minder geld moet een systeem gebouwd worden, samen met andere besturen. Er staat een straf op het extra aandacht geven op kinderen die dat nodig hebben: een boete, geen stimulans. Leraren zijn nog nauwelijks betrokken bij de plannen-in-aanbouw.
Onrust onder begeleiders. Veel van deze mensen hebben de afgelopen jaren tropenweken gedraaid om hun Master Titel, bijvoorbeeld SEN (Speciale Onderwijs Zorg) te behalen, cursussen en trainingen te ontwikkelen om hun collega's in regulier onderwijs bij te kunnen staan. Zij worden ontslagen, aan de kant gezet. Besturen vermoeden (?) goedkopere manieren om kinderen te behoeden voor speciaal onderwijs: de zogenaamde tussenvoorzieningen...
Onrust onder leraren: veelal al overbelast door alle regelgeving en eisen vanuit de overheid, zien zij zich voor de opdracht gesteld straks kinderen, waarvoor zij eerst begeleiding kregen nu zelf op te vangen. Vol goede bedoelingen, met hart voor alle leerlingen, maar met angst voor wat komen gaat.
De lijst is langer te maken...
Het resultaat van het doordouwen van deze wet is tegengesteld aan de grondslagen: integratie!
Het beleid van de overheid om dit te bewerkstelligen is mislukt en laat wonden na. Wonden bij ouders, leraren, begeleiders en leerlingen. Je zult maar "een vlekje" zijn!
Uitgummen en opnieuw beginnen. Dat zou het enige verstandige besluit zijn van de Eerste Kamer.
Er is onrust onder ouders. Door aandoeningen en/ of handicaps te bagatelliseren, te ontkennen of verdacht te maken, worden ouders van gehandicapte leerlingen in de ziel geraakt. Maar ook ouders van kinderen "zonder vlekjes" maken zich zorgen: "Mijn kind krijgt minder aandacht". Ontkennen van stoornissen, het verdacht maken van psychiaters die hun vak uitoefenen, gumt die kinderen en hun problemen niet uit.
Er is onrust in het onderwijs. Passend Onderwijs is verworden tot een bestuurlijke drukte: veelal met veel minder geld moet een systeem gebouwd worden, samen met andere besturen. Er staat een straf op het extra aandacht geven op kinderen die dat nodig hebben: een boete, geen stimulans. Leraren zijn nog nauwelijks betrokken bij de plannen-in-aanbouw.
Onrust onder begeleiders. Veel van deze mensen hebben de afgelopen jaren tropenweken gedraaid om hun Master Titel, bijvoorbeeld SEN (Speciale Onderwijs Zorg) te behalen, cursussen en trainingen te ontwikkelen om hun collega's in regulier onderwijs bij te kunnen staan. Zij worden ontslagen, aan de kant gezet. Besturen vermoeden (?) goedkopere manieren om kinderen te behoeden voor speciaal onderwijs: de zogenaamde tussenvoorzieningen...
Onrust onder leraren: veelal al overbelast door alle regelgeving en eisen vanuit de overheid, zien zij zich voor de opdracht gesteld straks kinderen, waarvoor zij eerst begeleiding kregen nu zelf op te vangen. Vol goede bedoelingen, met hart voor alle leerlingen, maar met angst voor wat komen gaat.
De lijst is langer te maken...
Het resultaat van het doordouwen van deze wet is tegengesteld aan de grondslagen: integratie!
Het beleid van de overheid om dit te bewerkstelligen is mislukt en laat wonden na. Wonden bij ouders, leraren, begeleiders en leerlingen. Je zult maar "een vlekje" zijn!
Uitgummen en opnieuw beginnen. Dat zou het enige verstandige besluit zijn van de Eerste Kamer.
dinsdag 1 mei 2012
Het kan echt, maar anders!
Soms lijkt het alsof ik tegen passend onderwijs ben. Dat is niet zo, tenminste niet tegen de grondbeginselen. Wel ben ik tegen de manier waarop goede ideeën enorme slecht worden ingevoerd: met dwang en zonder enige kennis van zaken. Zwavel en pek en dan ook nog op zo'n manier dat de hele onderwijswereld, inclusief ouders op zijn kop staat. Hoe bont kun je het maken.....
Er zijn drie redenen om een kind te verwijzen naar speciaal onderwijs:
1. de groei van een kind op regulier onderwijs stopt en komt niet meer op gang. Kortom: het kind komt op bepaalde gebieden niet verder, wat men ook probeert
2. het kind voelt zich doodongelukkig, omdat het zich anders voelt, anders behandeld wordt en daardoor in zijn/ haar schulp kruipt of ongewenst gedrag gaat vertonen
3. het kind wordt een gevaar voor zichzelf of anderen
Maar ik ben het hardgrondig eens met mensen die zeggen dat dit in veel gevallen voorkomen kan worden. Een kind met ADHD of PddNOS of slechthorendheid hóeft niet altijd naar speciaal onderwijs. E.e.a. is afhankelijk van de aard en de ernst van de handicap, maar ook van de wijze waarop regulier onderwijs is ingericht. En nou moeten we niet ingewikkeld gaan doen met toetsen en testen of allerlei enge systemen: het gedrag van de leraar is zéér belangrijk. Het NIVOZ (Marcel van Herpen) noemt "pedagogische tact". Natuurlijk zijn er mensen die het geitenwollensokkentaal vinden, maar ik hou van de man! Want dáár ligt de kracht van een goede leraar! Dát is zijn of haar instrument: een mengeling van ervaring, zin in hebben, kennis en weet ik wat al niet meer..... Is Van Herpen eigenlijk onderwijzer geweest? Moet haast wel.
Als we dát nu eens met elkaar willen inzien:
de kracht van de leraar!
Al die bolletjes en streepjes linksom of rechtsom zien er prachtig uit in een volgsysteem, maar garanderen die een excellent pedagogisch klimaat?
Als we nu eens de leerling en de leraar als uitgangspunt zouden nemen en niet "als je verwijst gaat je kop eraf!" en dan ook nog de goede (die bestaan wel degelijk!) ambulant begeleiders en leraren de vrijheid zouden gunnen om sámen goed-onderwijs-te-realiseren, moet je dan eens kijken!
Hoeft ook gen cent meer te kosten. En weet je, dan houden we de lol er ook nog in... in plaats van een chaos te veroorzaken, voor ouders, leerlingen en leraren.
Huh... vlekjes? Het zou wat!
Er zijn drie redenen om een kind te verwijzen naar speciaal onderwijs:
1. de groei van een kind op regulier onderwijs stopt en komt niet meer op gang. Kortom: het kind komt op bepaalde gebieden niet verder, wat men ook probeert
2. het kind voelt zich doodongelukkig, omdat het zich anders voelt, anders behandeld wordt en daardoor in zijn/ haar schulp kruipt of ongewenst gedrag gaat vertonen
3. het kind wordt een gevaar voor zichzelf of anderen
Maar ik ben het hardgrondig eens met mensen die zeggen dat dit in veel gevallen voorkomen kan worden. Een kind met ADHD of PddNOS of slechthorendheid hóeft niet altijd naar speciaal onderwijs. E.e.a. is afhankelijk van de aard en de ernst van de handicap, maar ook van de wijze waarop regulier onderwijs is ingericht. En nou moeten we niet ingewikkeld gaan doen met toetsen en testen of allerlei enge systemen: het gedrag van de leraar is zéér belangrijk. Het NIVOZ (Marcel van Herpen) noemt "pedagogische tact". Natuurlijk zijn er mensen die het geitenwollensokkentaal vinden, maar ik hou van de man! Want dáár ligt de kracht van een goede leraar! Dát is zijn of haar instrument: een mengeling van ervaring, zin in hebben, kennis en weet ik wat al niet meer..... Is Van Herpen eigenlijk onderwijzer geweest? Moet haast wel.
Als we dát nu eens met elkaar willen inzien:
de kracht van de leraar!
Al die bolletjes en streepjes linksom of rechtsom zien er prachtig uit in een volgsysteem, maar garanderen die een excellent pedagogisch klimaat?
Als we nu eens de leerling en de leraar als uitgangspunt zouden nemen en niet "als je verwijst gaat je kop eraf!" en dan ook nog de goede (die bestaan wel degelijk!) ambulant begeleiders en leraren de vrijheid zouden gunnen om sámen goed-onderwijs-te-realiseren, moet je dan eens kijken!
Hoeft ook gen cent meer te kosten. En weet je, dan houden we de lol er ook nog in... in plaats van een chaos te veroorzaken, voor ouders, leerlingen en leraren.
Huh... vlekjes? Het zou wat!
maandag 30 april 2012
Nog een analyse
De bezuinigingen passendonderwijs zijn van de baan. Door de bezuiniging zouden scholen voor speciaal grotere klassen krijgen. Een "plekje" werd daarom goedkoper voor een samenwerkingsverband. Daarentegen kreeg een samenwerkingsverband ook minder geld. Goedkopere plaatsen, minder geld, nou dat kon je tegen elkaar wegstrepen: er bleef evenveel "trekkingsrecht" op speciaal onderwijs, evenveel onderwijsplekken dus.
Nu er geen bezuinigingen komen, worden die plaatsen weer duurder (geen grotere klassen) en krijgen de samenwerkingsverbanden weer meer geld. Maar het aantal plaatsen dat men kan inkopen in speciaal onderwijs blijft dus gelijk. Maakt niks uit. En de groei moet eruit, dus er zullen meer leerlingen met problemen in gewoon onderwijs moeten blijven. De druk op regulier onderwijs blijft precies hetzelfde! Men kan niet "meer verwijzen nu". Leerlingen die extra zorg nodig hebben, moeten op regulier onderwijs blijven.
Het enige verschil is dat de samenwerkingsverbanden meer geld krijgen voor "begeleiding". Dat is echt een pluspunt! Die gelden gingen eerst naar de scholen en de ambulant begeleiders. Dat geld (en de zeggenschap) zijn die scholen en begeleiders nu kwijt. Dus "rugzakbegeleiders" op de gewone scholen worden ontslagen en ook de ambulant begeleiders. Want er is geen enkele garantie dat de samenwerkingsverbanden die "blijven inkopen". Dus moeten de besturen die deze mensen in dienst hebben ze wel ontslaan. Geen garantie op inkomsten, dan ook geen banen. En die uittocht is al begonnen en is niet meer terug te draaien, door een nieuw kabinet. Dan is het leed als geschied.
Het massa-ontslag blijft dus, evenals "maar afwachten of en hoe dan, uw kind wordt ondersteund". Misschien wel in een apart klasje, of een "tussenvoorziening", terwijl het nu nog geïntegreerd in een gewone klas zit. Was dit nou de bedoeling van passend onderwijs? Zoiets van "de regen in de drup".....
Nu er geen bezuinigingen komen, worden die plaatsen weer duurder (geen grotere klassen) en krijgen de samenwerkingsverbanden weer meer geld. Maar het aantal plaatsen dat men kan inkopen in speciaal onderwijs blijft dus gelijk. Maakt niks uit. En de groei moet eruit, dus er zullen meer leerlingen met problemen in gewoon onderwijs moeten blijven. De druk op regulier onderwijs blijft precies hetzelfde! Men kan niet "meer verwijzen nu". Leerlingen die extra zorg nodig hebben, moeten op regulier onderwijs blijven.
Het enige verschil is dat de samenwerkingsverbanden meer geld krijgen voor "begeleiding". Dat is echt een pluspunt! Die gelden gingen eerst naar de scholen en de ambulant begeleiders. Dat geld (en de zeggenschap) zijn die scholen en begeleiders nu kwijt. Dus "rugzakbegeleiders" op de gewone scholen worden ontslagen en ook de ambulant begeleiders. Want er is geen enkele garantie dat de samenwerkingsverbanden die "blijven inkopen". Dus moeten de besturen die deze mensen in dienst hebben ze wel ontslaan. Geen garantie op inkomsten, dan ook geen banen. En die uittocht is al begonnen en is niet meer terug te draaien, door een nieuw kabinet. Dan is het leed als geschied.
Het massa-ontslag blijft dus, evenals "maar afwachten of en hoe dan, uw kind wordt ondersteund". Misschien wel in een apart klasje, of een "tussenvoorziening", terwijl het nu nog geïntegreerd in een gewone klas zit. Was dit nou de bedoeling van passend onderwijs? Zoiets van "de regen in de drup".....
zaterdag 28 april 2012
Een analyse
Mopperen werkt niet. Voluit feest vieren is iedereen gegund en is ook goed zo nu en dan. Maar daarna toch weer even tijd voor een feitelijke analyse:
- de bezuinigingen op passend onderwijs zijn van de baan. Gelukkig! Maar de open einde financiering stopt wel. Logisch, maar het betekent wel dat in regulier onderwijs méér kinderen met een probleem moeten blijven dan voorheen. De druk op regulier onderwijs wordt groter.
- het geld wat nu naar de gewone scholen gaat voor ondersteuning bij kinderen met problemen, gaat in augustus 2013 naar het samenwerkingsverband. Als er op die school leraren op die gelden zijn aangesteld (vaak) zullen die ontslagen worden.
- de scholen hebben veelal geen invloed (meer) op de besteding van die gelden. Veelal worden er in het samenwerkingsverband voorzieningen getroffen, waarvan het afwachten is of dat de leraar beter ondersteunt dan die collega, die op die school extra voor zorgleerlingen was aangesteld.
- de gelden voor ambulante begeleiding gaan in augustus 2013 naar het samenwerkingsverband. Dat betekent dat het ontslaan van ambulante begeleiders, dat nu in gang is gezet, doorgaat. Er zijn geen afspraken om die begeleiders te "behouden".
- doordat de gelden niet meer naar de ambulante begeleiding gaan, kan het zo zijn dat een collega op een school voor speciaal onderwijs ontslagen wordt en een ambulant begeleider zijn/ haar plaats voor de klas in neemt.
- de rugzakjes worden afgeschaft. Een ouder heeft geen aanspraak meer op extra begeleiding voor een kind. Ook geen inspraak overigens.
Leerkrachten blij ?
Ik wil niet opjutten. Van nature ben ik een positief man. Maar er spelen rare dingen die de vreugde over intrekken van de bezuinigingen op passend onderwijs kunnen/ zullen temperen.... We moeten BLIJVEN strijden voor een kwalitatief en goed werkend systeem, voor leerlingen, ouders en leraren! Samen!
Een voorbeeldje:
er wordt niet bezuinigd, dus de banen op de scholen voor speciaal onderwijs zijn verzekerd! Maar eh... als er ontslagbeleid is, betekent dat: ben je als laatste aangenomen? Dan ga je er het eerste uit. Vaak zijn ambulant begeleiders in dienst van de school. Als dat zo is, betekent het dat leraren ontslagen zullen worden en de ambulant begeleiders hun plek voor de klas innemen als die begeleiders langer in dienst zijn dan die leraren. De werkgelegenheid van leraren en ambulant begeleiders is één geheel en staat niet los van elkaar.
En het ontslag van die leden van je team, de ambulant begeleiders, gaat vooralsnog per augustus 2013 door....en kan dus de leraren behoorlijk raken.
Zo zijn er nog veel beren op de weg...
Een voorbeeldje:
er wordt niet bezuinigd, dus de banen op de scholen voor speciaal onderwijs zijn verzekerd! Maar eh... als er ontslagbeleid is, betekent dat: ben je als laatste aangenomen? Dan ga je er het eerste uit. Vaak zijn ambulant begeleiders in dienst van de school. Als dat zo is, betekent het dat leraren ontslagen zullen worden en de ambulant begeleiders hun plek voor de klas innemen als die begeleiders langer in dienst zijn dan die leraren. De werkgelegenheid van leraren en ambulant begeleiders is één geheel en staat niet los van elkaar.
En het ontslag van die leden van je team, de ambulant begeleiders, gaat vooralsnog per augustus 2013 door....en kan dus de leraren behoorlijk raken.
Zo zijn er nog veel beren op de weg...
vrijdag 27 april 2012
HOERA ???
De bezuinigingen op passend onderwijs gaan niet door! Hoera! "Het onderwijs" juicht, ouders kopen gebak en zelfs de vakbonden zijn in opperst beste stemming....
Maar... wat is er nu bereikt?
Natuurlijk... dat de politiek geluisterd heeft. Dat er NIET minder geld is!
Maar, ik bedoel: welk positief effect voor de leerling en de leraar?
De klassen in speciaal onderwijs worden niet groter! Gelukkig. Waard om te vieren!
En verder... eh... verder....
Krijgt iedere leerling nu "juiste" plek? Wordt de leraar ondersteund in gewoon onderwijs?
Nou, de groei van speciaal onderwijs moet wel gestopt worden. Dus het aantal leerlingen die extra aandacht nodig hebben in het gewone onderwijs zal stijgen. Ja... maar die krijgen hulp.
Dat regelen de samenwerkingsverbanden! Eh... hulp?
Helaas blijft het onzeker dat een leerling extra aandacht krijgt als dat nodig is. Want er is volkomen vrijheid om de gelden te gebruiken. Voor zorgklasjes bijvoorbeeld.
En de duizenden begeleiders, goed opgeleid en met stevige ervaring, worden wél ontslagen! Oók als de wet controversieel wordt. Want de ontslagen lopen al. En die kunnen alleen gestopt worden als er in de komende maand zekerheid komt. Zekerheid dat de gelden aan die begeleiding besteed móeten worden. Dat zal helaas niet lukken.Want dat kan alleen de 2e Kamer. En die 2e Kamer is er voorlopig niet.
Koop gebak, juich en stamp op stoelen, maar ouders, leraren en vooral bonden...
wat er nu wordt afgebroken, valt niet te stoppen. Juich dat "de Arena" heeft geholpen. En verbaast u zich er over een jaar over dat alle begeleiders weg zijn. Want "de bezuinigingen gingen toch niet door???"
"Ach mevrouwtje, uw kind mag wél naar de tussenvoorziening. Tja, de plek op de gewone school met begeleiding is het kwijt....eh... integratie?"
Ja, ik ben blij voor mijn collega's van de scholen voor speciaal onderwijs en voor de kinderen en ouders: geen grotere klassen.
Maar ik treur voor de kinderen die straks in de tussenvoorziening zitten, in plaats tussen alle andere kinderen. En voor de leraren die hun begeleider missen. Maar ja, dat is pas over een paar jaar...
en ik word een oude mopperkont...
de begeleiding, ondersteuning weg, maar och, er zijn geen vlekjes meer. Want dát gaat wel door: het wegpoetsen van problemen. In theorie en op papier.
Ja, een mopperkont... maar het gebak smaakt me niet.
Ik kan het niet opbrengen volop mee te juichen met mijn collega's die geen grotere klassen krijgen, met de bonden die "gescoord" hebben in de ogen van het volk, met de ouders die denken dat het NU beter wordt voor hun kind...
Maar... wat is er nu bereikt?
Natuurlijk... dat de politiek geluisterd heeft. Dat er NIET minder geld is!
Maar, ik bedoel: welk positief effect voor de leerling en de leraar?
De klassen in speciaal onderwijs worden niet groter! Gelukkig. Waard om te vieren!
En verder... eh... verder....
Krijgt iedere leerling nu "juiste" plek? Wordt de leraar ondersteund in gewoon onderwijs?
Nou, de groei van speciaal onderwijs moet wel gestopt worden. Dus het aantal leerlingen die extra aandacht nodig hebben in het gewone onderwijs zal stijgen. Ja... maar die krijgen hulp.
Dat regelen de samenwerkingsverbanden! Eh... hulp?
Helaas blijft het onzeker dat een leerling extra aandacht krijgt als dat nodig is. Want er is volkomen vrijheid om de gelden te gebruiken. Voor zorgklasjes bijvoorbeeld.
En de duizenden begeleiders, goed opgeleid en met stevige ervaring, worden wél ontslagen! Oók als de wet controversieel wordt. Want de ontslagen lopen al. En die kunnen alleen gestopt worden als er in de komende maand zekerheid komt. Zekerheid dat de gelden aan die begeleiding besteed móeten worden. Dat zal helaas niet lukken.Want dat kan alleen de 2e Kamer. En die 2e Kamer is er voorlopig niet.
Koop gebak, juich en stamp op stoelen, maar ouders, leraren en vooral bonden...
wat er nu wordt afgebroken, valt niet te stoppen. Juich dat "de Arena" heeft geholpen. En verbaast u zich er over een jaar over dat alle begeleiders weg zijn. Want "de bezuinigingen gingen toch niet door???"
"Ach mevrouwtje, uw kind mag wél naar de tussenvoorziening. Tja, de plek op de gewone school met begeleiding is het kwijt....eh... integratie?"
Ja, ik ben blij voor mijn collega's van de scholen voor speciaal onderwijs en voor de kinderen en ouders: geen grotere klassen.
Maar ik treur voor de kinderen die straks in de tussenvoorziening zitten, in plaats tussen alle andere kinderen. En voor de leraren die hun begeleider missen. Maar ja, dat is pas over een paar jaar...
en ik word een oude mopperkont...
de begeleiding, ondersteuning weg, maar och, er zijn geen vlekjes meer. Want dát gaat wel door: het wegpoetsen van problemen. In theorie en op papier.
Ja, een mopperkont... maar het gebak smaakt me niet.
Ik kan het niet opbrengen volop mee te juichen met mijn collega's die geen grotere klassen krijgen, met de bonden die "gescoord" hebben in de ogen van het volk, met de ouders die denken dat het NU beter wordt voor hun kind...
Abonneren op:
Posts (Atom)